Gaia: Oporrak

"Postala" (www.ikasbil.net, IDATZIAK-307515)
Jasone Osoro
Postal bat iritsi zait, eta kontatu beharra daukat. Demaseko ilusioa egin dit postontzian begiratu eta ohiko fakturen eta bestelako informazio-orrien artean postal bat zegoela ikusteak.
Lagun batek sinatua, Beasaindik zegoen bidalia. Eta, harrigarria bada ere, hitzek ez zuten hondartza liluragarrien eta egunsenti ikusgarrien deskribapenik azaltzen. Haatik, nire lagunak opor-oste umoretsu eta emankorra opa zidan postalean. Eta gustatu egin zait, aizue, ikaragarri gustatu ere.
Hara, baditut lagunak Japonian izan direnak, Turkian, Afrikan ibili direnak. Eta ez dut inoren ez gutunik ez eta ere postalik jaso. Nik neuk ere, onartzen dut, ez diot inori postalik bidali. Ez zait burutik pasa ere egin. Interneten eta argazki kamera digitalen garaian, arkaikoa dirudi eskuz idazteak. Eta pena da. Ze gauza ederra den norbaiten eskutitza jasotzea. Ze gozada postontzitik postala jasotzea. Pertsona hori zutaz akordatu dela jakitea. Postala erosi duela ikustea. Bertan lerro batzuk idazteko denbora hartu duela. Azken finean hori baita postalaren xarma, jendea zutaz oroitu dela jakitea. Jendearen une zoriontsu horietan zu ere, nolabait, berarekin izan zarela jakitea. Bere pentsamenduan, besterik ez bada ere.
Gaur egun jendeak urrutira egiten ditu bidaiak. Etxean geratzen denari «arraro» deitzen diogu, batez ere berak hala aukeratuta geratu bada, alegia, bidaiatzea gustatzen ez zaiolako. Bitxia da, edonola, etxean geratu den batek bere herriko postala bidaltzea. Bitxia, bera zutaz oroitu dela jakitea. Bitxia, zeren, Japonian izan den lagunaren etxean egon naiz afaltzen aste honetan eta ez dit Japoniari buruz hitzik esan. Ez dut argazki bat bera ere ikusi. Bidaia existitu izan ez balitz bezala. Bitxia.
ZER, IDATZIKO AL DIOZU INORI UDA PARTEAN? BESTELA, IDATZI ZERTXOBAIT TXOKO HONETAN, IDAZTEN ERE AHAZTUKO ZAIZU ETA HAINBESTEKO OPORRALDIA HARTUTA! ANIMA ZAITEZ!!... ETA OPORRALDI ON!!

Zabaldu
del.icio.us





